Siedem - Zwykła rzecz (przypływ - odpływ)

Wiesz że już nikt nie zmieni Ci kolejnych dni
żyjesz jak chcesz myślisz, ze wiesz wszystko
Lecz oto jest iskierka, że rozpala Cię
Choź nie wiesz skąd tli sie ten lont w tobie

Gdy rozpala cie już nie pojmujesz, że
Nikt nie zatrzyma Cie, już nie
Wiatr nie zdmuchnie cie drzewa ugną pnie
I ludzie serca swe
Dasz blask

Lecz oto jest co sprawia,że zabiera tlen
Czujesz że nikt nie może Ci pomóc
Trzepoczesz sie czy chcesz czy nie
Bledniesz i tak zamykasz drzwi
Nim otrzesz łzy gaśniesz

Póki palisz sie póki wierzysz, że
Nikt nie zatrzyma Cie już nie
Wiatr nie zdmuchnie cie drzewa ugną pnie